ชนิดของเครื่องมือทำการประมง7

ชื่อไทย : ยอขันช่อ

ชื่ออังกฤษ : Bug Lift Net

ลักษณะ : ประกอบเป็นเนื้ออวนที่มีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีคันยอและไม้กว้านใช้ทำการจับสัตว์น้ำ

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : ปลากระบอก กุ้งเปลือกขาว ปลาเล็กปลาน้อย กุ้งฝอย หรือลูกปลา

แหล่งทำการประมง : บริเวณริมฝั่งของแม่น้ำลำคลองโดยทั่วไป ในน่านน้ำเค็ม กร่อย และจืด ในสถานที่ความลึก 0.30 - 2.50 ม. พื้นที่ก้นทะเลเป็นโคลน โคลนปนทราย

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง5

อวนติดตา

อวนติดตา หมายถึง เครื่องมือประมงที่มีลักษณะเป็นผืนอวนคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า วิธีการใช้ เครื่องมือจับสัตว์น้ำจะวางอวนขวางหรือปิดล้อมสัตว์น้ำ เพื่อให้สัตว์น้ำว่ายชนแล้วติดหรือ พันตาอวน




ชื่อไทย : อวนติดตา
ชื่ออังกฤษ : Gill Nets
ลักษณะ : เป็นผืนอวนคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า
วิธีการใช้จับสัตว์น้ำโดยการวางขวางหรือปิดล้อมสัตว์น้ำเพื่อให้สัตว์น้ำว่ายชนแล้วติดหรือพันตาอวน
หลักการ คือ เรียกว่า ข่าย/อวนลอย/อวนจม/กัด/อวนล้อมติด/อวนติด ชาวประมงพื้นบ้านนิยมใช้มากที่สุด ประสิทธิภาพ: ความยาวอวน ขนาดตาอวน ความลึกอวน และอัตราย่นของเนื้ออวน
ชนิด: 19 ชนิด คือ อวนลอยปลาอินทรี อวนลอยปลากะพงขาว อวนจมปู อวนจมกุ้ง อวนล้อมติดปลาทู ฯลฯ
ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : ปลาอินทรี ปลากระพงขาว ปู กุ้ง ปลาทู
แหล่งทำการประมง : บริเวณน้ำลึก 4 - 6 เมตร

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง4

อวนรุน

อวนรุน หมายถึง เครื่องมือประมงที่ใช้อวนลักษณะคล้ายถุง ปากอวนประกอบกับคันรุน ติดตั้งบริเวณหัวเรือ จับสัตว์น้ำโดยวิธีผลักด้วยแรงคน หรือเครื่องยนต์

เครื่องมือประเภทอวนรุนแบ่งเป็น 2 ชนิด คือ อวนรุนใช้เรือกล อวนรุนไม่ใช้เรือกล




1. อวนรุนใช้เรือกล หมายถึง อวนรุนที่ใช้เรือกลผลักดันเครื่องมืออวนให้เคลื่อนที่ขณะทำการจับสัตว์น้ำ
ลักษณะ : ปากอวนกางออกเป็นรูปสามเหลี่ยม
วิธีทำการประมง : มีคนจำนวนคน 1 - 6 คน ขึ้นอยู่กับขนาดเรือ อวนรุนแบบรุนกุ้งและแบบรุนเคย ส่วนใหญ่จะทำประมงเวลากลางคืนก่อนออกเรือจะประกอบอวนเข้ากับคันรุน ให้เรียบร้อย เมื่อถึงแหล่งประมงจะผลักดันคันรุนลงน้ำบริเวณหัวเรือ แล้วยึดปลายคันรุนให้ติดกับแอกหัวเรือ แล้วเร่งเครื่องยนต์ผลักคันรุนให้เคลื่อนไปข้างหน้า ชาวประมงจะทำการรุนอวน นาน 30 นาที ถึง 1 ชั่วโมง จึงกู้อวนครั้งหนึ่ง โดยดึงเฉพาะเชือกฉุดก้นถุงขึ้นเรือ นำสัตว์น้ำออก แล้วปิดก้นถุงหย่อนลงน้ำทำการรุนต่อไป คืนหนึ่ง ๆ จะทำการกู้อวนประมาณ 10 - 14 ครั้ง ในส่วนของอวนรุนเคย ชนิดที่ติดตั้งอวนผ่านรอกเสาหัวเรือ ทำประมงเฉพาะกลางวัน บริเวณแนวชายฝั่ง น้ำลึก 2 - 5 ม. ประมาณ 2 - 3 เดือน โดยผูกอวนกับคันรุนขึ้นเหนือผิวน้ำ ให้คนหนึ่งประจำยอดเสาหัวเรือคอยสังเกตฝูงเคย ส่วนอีกคนทำหน้าที่บังคับเรือ เมื่อพบฝูงจะปล่อยคันรุนลงน้ำ ทำการรุนประมาณ 10 - 20 นาที เมื่อเห็นเคยเข้าถุงหมดแล้ว จึงกระดกปลายคันรุนขึ้นเหนือผิวน้ำ และดึงก้นถุงขึ้นเพื่อนำเคยออก
ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : กุ้งทะเลทุกชนิด ปลากะตักชนิดตัวแบน และเคย
แหล่งทำประมง : น้ำลึก 1 - 12 ม. โดยเฉพาะบริเวณปากแม่น้ำ

2. อวนรุนไม่ใช้เรือกล หมายถึง อวนรุนที่ใช้แรงคนแทนเรือกล ได้แก่ เครื่องมือที่เรียกว่า ระวะรุนเคย ซิป ไสกุ้ง เป็นเครื่องมือที่ไม่ต้องใช้เรือ มีการใช้เฉพาะบางฤดูเท่านั้น
ลักษณะ : ปากอวนกางออกเป็นรูปสามเหลี่ยม
วิธีทำการประมง : มีจำนวนคน 1 - 2 คน แบบรุนเคย ส่วนใหญ่ใช้ในเวลากลางวัน วิธีรุนเคยต้องเดินหาฝูงเคย เมื่อพบแล้วจะกางคันรุนออก แล้วใช้สองมือข้างผลักคันรุนให้เคลื่อนไปข้างหน้าส่วนใหญ่รุนสวนทิศที่ฝูงเคยเคลื่อนที่ เมื่อเห็นว่าเคยเข้าถุงหมดกู้อวนเสียครั้งหนึ่ง นำเคยออกจากก้นถุง แล้วหาฝูงใหม่ต่อ แบบรุนกุ้ง ส่วนใหญ่ใช้ในเวลากลางคืนช่วงน้ำลงแห้ง น้ำลึก 0.30 - 1.50 ม. วิธีรุนเหมือนกับรุนเคย คือ กางคันรุนออก เดินผลักคันรุนไปข้างหน้า ตามแนวชายฝั่งประมาณ 10 นาที จากการสำรวจข้อมูลพื้นทางทางด้านการประมงเกี่ยวกับการใช้เครื่องมือประมงในทะเลสาบสงขลา จำนวนอวนรุนมี 130 ลำ
ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : กุ้งทะเลทุกชนิด ปลากะตักชนิดตัวแบน และเคย
แหล่งทำประมง : บริเวณใกล้ชายหาดน้ำลึก 0.50 - 1.50 ม

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง3

อวนลาก (TRAWLS)

อวนลากหมายถึงเครื่องมือประมงที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายถุงวิธีการใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำโดย การใช้เรือลากจูงอวนให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
อวนลากแบ่งได้ 4 ประเภท คือ





ชื่อไทย : อวนลากเดี่ยว หรืออวนลาก
ชื่ออังกฤษ : OTTER - BOARD TRAWLS
ลักษณะ : เหมือนกับเครื่องมืออวนลากเรือสองลำหรือเรือลากคู่ คือเป็นอวนมีถุงประกอบกัน ใช้เรือยนต์เพียงลำเดียวทำการลากสัตว์น้ำในระดับต่างๆ ได้ผลดี อวนจะกางออกกวาดสัตว์น้ำ โดยมีแผ่นกระดานน้ำซึ่งเรียกว่า แผ่นตะเฆ่ ทำหน้าที่ให้ปากอวนขยายออกไป
วิธีการใช้เครื่องมือ : เรือชนิดนี้สามารถทำการประมงได้ตลอดทั้งปี ทำได้ทั้งกลางวัน กลางคืน นิยมลากตามน้ำและทวนน้ำ ชาวประมงจะนำอวนลากแผ่นตะเฆ่ไว้ท้ายเรือ เมื่อถึงแหล่งทำการประมงก็จะปล่อยอวนลงน้ำพร้อมทั้งแผ่นตะเฆ่ไว้ท้ายเรือโดยบังคับให้เรือเดินหน้าเบาๆ จากนั้นค่อยๆ ผ่อนสายลากลงน้ำไปเรื่อยๆ แผ่นตะเฆ่จะต้านน้ำซึ่งทำให้อวนกางออกรับเนื้อที่จับปลาได้มากขึ้น การปล่อยอวนจะมีหัวหน้าชาวประมงที่เรียกว่า "คนนำลาก" เป็นคนควบคุม เมื่อปล่อยสายลากประมาณ 3 - 5 เท่าความลึกของน้ำ เมื่อปล่อยสายลากจนได้ระยะตามต้องการแล้วก็จะบังคับให้เรือเร่งเครื่องยนต์เดินหน้า ลากอวนไปประมาณ 2 - 3 ชั่วโมง ก็จะทำการกว้านอวนขึ้นเรือด้วยเครื่องกว้านเครื่องยนต์ โดยบังคับให้เรือเดินหน้าเบาๆ เพื่อทำการจับสัตว์น้ำที่ตกขังอยู่ที่ก้นถุง
ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : แบ่งออกเป็น 2 พวกใหญ่ๆ คือ
(1) ปลาเลยหมายถึงสัตว์น้ำที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ ได้แก่ ปลาทรายแดง ปลาสาก ปลาปากคม ปลาตาโต ปลากะพง ปลาจาระเม็ด กุ้ง และหมึกต่างๆ ฯลฯ
(2) ปลาเป็ดหมายถึงสัตว์น้ำที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจน้อยไม่ใช้บริโภค ได้แก่ ปลาแป้น ปลาอมไข่ ปลาวัว ปลาสลิดหิน และปลาต่างๆ ที่มีขนาดเล็ก
แหล่งทำการประมง : บริเวณพื้นทะเลหรือเหนือพื้นทะเล






ชื่อไทย : อวนลากคู่
ชื่ออังกฤษ : PAIR TRAWLS NET
ลักษณะ : ของเครื่องมือนั้นเป็นอวนมีถุงกับปีกประกอบกัน ขนาดของตาอวนนั้นถี่ ปีกนั้นทำหน้าที่กันสัตว์น้ำให้ลงสู่ตัวอวน ถุงทำหน้าที่จับสัตว์น้ำ ใช้ทำการลากจับสัตว์น้ำ หน้าดินด้วยเรือยนต์ 2 ลำ ขนาดเท่ากัน แต่ละลำตอนหัวเรือมีเครื่องกว้านสำหรับดึงและยกอวน และใช้เป็นที่เก็บสายลากอีกด้วย มีห้องเก็บปลาประมาณ 5 - 6 ห้อง ตอนกลางลำเรือมีเครื่องกว้านรูปทรงกระบอกสั้นเว้า ติดอยู่ 2 ข้างลำเรือ ใช้กำลังหมุนจากเครื่องจักรใหญ่ ส่วนตอนท้ายเรือทำเป็นลานเรียบออกไปเล็กน้อย และมีรอกรองรับสายลวดติดอยู่ทั้งสองข้าง สำหรับเรือบางลำที่มีขนาดเล็กบนหลังคาท้ายเรือก็จะมีเครื่องกว้านติดอยู่ ใช้ซ่อมดึงและเก็บอวน ใช้ชาวประมงลำละ 6 - 7 คน คนเรือ 3 คน
วิธีใช้เครื่องมือ : พื้นที่ท้องทะเลเป็นโคลนเหลวหรือโคลนเหลวปนทราย ทำการประมงได้ ตลอดปีเครื่องมืออวนลากคู่นิยมใช้ทำการประมงในเวลากลางวัน นิยมลากตามน้ำหรือลากทวนน้ำ เมื่อถึงที่ๆ ต้องการทำการประมงแล้ว จะปล่อยอวนลากลงจากลำใดลำหนึ่งแล้วทำการปล่อยเชือกนั้น มีความยาวสุดแท้แต่ความลึก ของน้ำ ส่วนเรือทั้งสองลำจะแยกออกจากกันให้ได้มากที่สุด เพื่อให้ปีกอวนกางขยายออกให้มากซึ่งปีกนั้นจะทำหน้าที่กางกั้นปลาให้วิ่งเข้าสู่ตัวอวน ทุ่นที่ผูกติดอยู่ข้างบนจะทำให้อวนส่วนบนลอยน้ำ ทำให้อวนกางออก เป็นรูปถุงปากกว้างกวาดจับปลาที่อาศัยอยู่ก้นทะเล เมื่อปล่อยสายลากไปได้สักระยะหนึ่งตามต้องการแล้ว ก็บังคับให้เรือเร่งเครื่องยนต์เดินหน้าลากอวนไป เมื่อลากอวนไปประมาณ 3 - 4 ชั่วโมงแล้ว ก็กว้านอวนขึ้นด้วย เครื่องกว้านเครื่องยนต์ โดยจะบังคับให้เรือเดินหน้าหมดและหันเรือเข้าหากัน เมื่อกว้านจนถึงปลายเรือทั้งสองลำก็จะมาบรรจบกันพอดี หลังจากนั้นจึงยกก้นถุงอวนขึ้นมาบนเรือด้วยเครื่องกว้านหัวเรือนำสัตว์น้ำที่ได้ออก จากถุง
ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
(1) ปลาเลย หมายถึง สัตว์น้ำที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจได้แก่หมึก ปลาทรายแดง ปลาสาก ปลาปากคม ปลากดทะเล ปลาจะละเม็ด ปลาลิ้นหมา ปลากด ปลาริวกิว ปลากะพง และกุ้งเป็นต้น
(2) ปลาเป็ด หมายถึง สัตว์น้ำที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจน้อยได้แก่ ปลาอมไข่ ปลาแป้น และลูกปลาเศรษฐกิจขนาดเล็ก เป็นต้น
แหล่งทำการประมง : บริเวณชายฝั่งทะเลทั่วไป ความลึก 10 - 50 เมตร

ชื่อไทย : อวนลากคานถ่าง

ชื่ออังกฤษ : BEAM TRAWLS

ลักษณะ : เหมือนกับอวนลากเดียวทั่วๆ ไป แต่เรือที่ใช้มีขนาดเล็กเป็นเรือหางยาวเครื่องยนต์ประมาณ 8 - 10 แรงม้า ขนาดของปากอวนกว้างประมาณ 3.50 - 4.00 เมตร ยาว 5.00 เมตร ขนาดของตาอวนก้นถุง (ตาเหยียด) 1.6 เซนติเมตร จำนวน 2 ปาก แต่ละปากมีตุ้มถ่วงน้ำหนักทำจากซีเมนต์หล่อขนาด 15 - 18 กิโลกรัม ปากละ 2 ลูก เพื่อช่วยให้อวนจม ตอนปลายของปากอวนจะมีสกีไม้ความยาว 10 นิ้ว ผูกติดอยู่เพื่อให้ความ สูงของปากอวนอยู่ในระดับคงที่ ตอนคร่าวล่างของอวนจะถ่วงด้วยตะกั่วตลอดแนวเพื่อให้อวนจม ความกว้างของปากอวนแต่ละปากจะถูกถ่วงด้วยแป๊ปน้ำความยาวประมาณ 1.2 เมตร ซึ่งแป๊ปน้ำนี้จะผูกยึดกับคานไม้ ซึ่งยื่นออกมาจากสองข้างของเรือ เพื่อช่วยให้ระยะห่างระหว่างอวนทั้ง 2 ปากอยู่อย่างเหมาะสมไม่ใกล้ชิดกันมากนัก

วิธีใช้เครื่องมือ : นิยมใช้เครื่องมือนี้ทำการประมงทั้งในเวสากลางวันและกลางคืน นิยมลากตามน้ำและทวนน้ำ เมื่อถึงแหล่งทำการประมงชาวประมงจะกางคันถ่างออกทั้งสองข้างของลำเรือ โดยใช้บังคับให้เรือเดินหน้าเบาๆ พร้อมกับ ปล่อยอวนลงไปพร้อมกันทั้งสองปาก จากนั้นค่อยๆ ปล่อยเชือกลงไปเรื่อยๆ การลากนั้นใช้ระดับความยาวของสายลาก 3 - ค เท่าของความลึกของน้ำ เมื่อปล่อยสายลากตามที่ต้องการก็บังคับให้เรือเดินหน้าลากอวนต่อไป ทำการลากอวนประมาณ 1 - 2 ชั่วโมง ก็หยุดเรือดึงคานถ่างหมุนเข้าตัวเรือแล้วสาวเชือกอวนขึ้นเรือทีละปากเพื่อจับสัตว์น้ำแล้วจึงปล่อยอวนลากปลาต่อไป

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : เป็นกุ้ง ปู และหอย สำหรับปลานั้นเกือบจะไม่พบ เลยเนื่องจากการลากอวนน้อยมาก แต่ก็ทำลายล้างทรัพยากรทะเลได้ไม่น้อยเช่นกัน

แหล่งทำการประมง : บริเวณชายทะเลน้ำตื้น

ชื่อไทย : อวนลากแคระ

ชื่ออังกฤษ : TRAWLS

ลักษณะ : จะคล้ายๆ เรืออวนลาก แต่ขนาดเล็กกว่า และทำการประมงโดยอาศัยกุ้งเป็นหลักส่วนใหญ่มีความยาวประมาณ 7 - 18 เมตร มักมีกางเขน ซึ่งเป็นไม้ยื่นออกไปทั้งสองข้างของกราบเรือและมีแผ่นตะเฆ่ด้วย

วีธีการทำประมง : จะคล้ายเรืออวนลากเดียว เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่าเท่านั้น

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : กุ้งและปลาหน้าดิน

แหล่งทำการประมง : บริเวณชายฝั่ง

อวนลากแผ่นตะเฆ่ทั้ง 4 ชนิดมีดังนี้

1.อวนลากปลา ส่วนใหญ่ทำการประมงในเวลากลางวัน ตั้งแต่เช้ามืดถึงพระอาทิตย์ตกดิน ปกติลากอวนนานครั้งละ 3 - 5 ชั่วโมง บางครั่ง 6 ชั่วโมง จำนวนวันทำประมงส่วนใหญ่ 7 - 25 วันต่อเที่ยว

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : ได้แก่ ปลาทู ปลาลัง ปลาสีกุน ปลาอินทรี ปลาจวด ปลากุเรา ปลาทรายแดง ปลาปากคม ปลาตาหวาน ปูม้า ปลาเศรษฐกิจขนาดเล็กชนิดต่างๆ หมึกกล้วย และปลาเป็ด

แหล่งทำการประมง : บริเวณน้ำลึก 5 - 60 เมตรหรือมากกว่า

2. อวนลากกุ้ง ส่วนใหญ่ทำประมงในเวลากลางคืน เนื่องจากจับกุ้งขนาดเล็กได้ผลดีกว่าเวลากลางวัน แต่จะพบทำการประมงในเวลากลางวันเป็นครั้งคราว โดยเฉพาะช่วงที่มีกุ้งแชบ๊วยขนาดใหญ่หรือกุ้งโอคักชุกชุม ปกติลากอวน 3 - 5 ชั่วโมงต่อครั้ง ส่วนใหญ่ทำประมงคืนเดียวและกลับเข้าฝั่งในเวลาตอนเช้า ซึ่งจะเป็นเรืออวนลากขนาดเล็ก แต่เรือขนาด 14 - 18 เมตร บางรายทำประมงประมาณ 7 - 14 วันต่อเที่ยว

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : ได้แก่ กุ้งหิน กุ้งทราย กุ้งตาแฉะ กุ้งโอคัก กุ้งเหลืองหางฟ้า กุ้งแชบ๊วย กุ้งกุลาดำ ปลาเห็ดโคน ปลาหนวดฤาษี หมึกสาย หมึกกระดอง ปูม้า ปลาเป็ด เป็นต้น

แหล่งทำการประมง : บริเวณน้ำลึก 4 - 6 เมตร

3. อวนลากเคย ทำประมงเฉพาะเวลากลางวัน โดยสังเกตสีของน้ำทะเลที่มีฝูงเคย ซึ่งต่างไปจากบริเวณใกล้เคียง เมื่อพบฝูงเคยแล้วจึงเริ่มปล่อยอวนลาก โดยลากวนเวียนเป็นวงกลมลากอวน 2 - 3 ชั่วโมงต่อครั้ง

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : ส่วนใหญ่ร้อยละ 95 จะได้เคย นอกนั้นเป็น ลูกกุ้ง ลูกปู และลูกปลาที่อาศัยบริเวณชายฝั่ง

แหล่งทำการประมง : บริเวณน้ำลึก 4 - 6 เมตร

4. อวนลากแมงกะพรุน ทำการประมงเฉพาะกลางวัน ในรอบวันกู้อวนเพียงครั้งเดียวแล้วแล่นกลับเข้าฝั่ง

ชนิดของสัตว์น้ำที่จับได้ : จับได้เฉพาะแมงกะพรุน

แหล่งทำการประมง : บริเวณน้ำลึกตั้งแต่ 6 - 18 เมตร

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง2

อวนกางกั้นแล้วลาก

อวนกางกั้นแล้วลาก หมายถึง เครื่องมือประมงที่ปล่อยอวนกาง-กั้นสัตว์น้ำ แล้วทำการฉุดลาก
ปลายสุดของผืนอวนข้างใดข้างหนึ่ง หรือทั้งสองข้างเข้าหาฝั่ง หรือเรือ


ชื่อไทย : อวนกางกั้นแล้วลาก
ชื่ออังกฤษ : Seine Nets
ลักษณะ : เป็นเครื่องมือประมงที่ปล่อยอวนกางกั้นสัตว์น้ำ แล้วทำการฉุด ลากปลายสุดของผืนอวนข้างใดข้างหนึ่ง หรือทั้งสองข้างเข้าหาฝั่งหรือเรือ
หลักการ คือ ใช้วิธีล้อม และลากผสมกันในไทย เป็นแบบลากเข้าหาชายหาดด้วยแรงคนจับสัตว์น้ำ ที่เข้ามาในเขตน้ำขึ้นน้ำลงบริเวณชายหาด ลึก 1-3 เมตร
ชนิด:อวนทับตลิ่ง
แหล่งทำการประมง : บริเวณชายหาด ลึก 1-3 เมตร
ประเภทสัตว์น้ำที่จับได้ : ปลากะตัก เคย ปลากระบอก ปลาแป้น ปลาข้างเหลือง

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง1

อวน Nets

อวนล้อมจับ

อวนล้อมจับ หมายถึง เครื่องมือประมงที่มีลักษณะเป็นผืนอวนคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า

วิธีการใช้ เครื่องมือจับสัตว์น้ำ จะปล่อยผืนอวนล้อมรอบสัตว์น้ำ แล้วทำการปิดด้านล่างของผืนอวน

ชื่อไทย : อวนล้อมจับ
ชื่ออังกฤษ : Surrounding Nets
ลักษณะ : เป็นผืนอวนคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า

หลักการ คือ ใช้วิธีปล่อยผืนอวนล้อมรอบสัตว์น้ำเป็นวงกลมหรือรูปไข่เพื่อสกัดกั้นการเคลื่อนที่ของสัตว์น้ำในแนวราบ ส่วนในแนวดิ่งใช้ความลึกของอวนสกัดกั้นตัดหน้าฝูงสัตว์น้ำ ปิดด้านล่างของผืนอวน ทำการกู้อวนแล้วตักสัตว์น้ำขึ้นเรือ ชนิด: อวนล้อมจับมีสายมาน และอวนล้อมจับไม่มีสายมาน
แหล่งทำการประมง : บริเวณผิวน้ำ
สัตว์น้ำที่จับได้ : ปลากะตัก

ชนิดของเครื่องมือทำการประมง

เครื่องมือทำการประมง (Fishing Gears)

คือ เครื่องมือที่ใช้จับหรือสัมผัสสัตว์น้ำโดยตรง และเครื่องมือช่วยทำการประมง (Auxillary Gears) คือเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่ช่วยให้การจับสัตว์น้ำมีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น หรือช่วยให้การจับสัตว์น้ำสำเร็จลงได้ เช่น เรือ เครื่องทุ่นแรง เครื่องหาฝูงปลา ซั้ง เป็นต้น การจำแนกเครื่องมือทำการประมง สามารถแบ่งได้ดังนี้

การจำแนกตามลักษณะการทำงาน (การทำประมง) คือ

1. เครื่องมือประเภทเคลื่อนที่ (Moveable fishing gears) หมายถึง เครื่องมือประมงประเภทที่ขณะทำการประมง เครื่องมือดังกล่าวมีการเคลื่อนที่ และห่างออกไปจากตำแหน่งที่เริ่มต้นด้วยแรงของกระแสลม กระแสน้ำ คน หรือเครื่องยนต์เรือ

2. เครื่องมือประเภทประจำที่ (Stationary fishing gears) หมายถึง เครื่องมือประมงประเภทที่ใช้วิธีลงหลัก ปัก ผูก ขึง รั้ง ถ่วง หรือวิธีอื่นใด อันทำให้เครื่องมือและส่วนประกอบอยู่กับที่ในเวลาทำการประมง และทำการจับสัตว์น้ำตรงจุดที่ตั้งเครื่องมือนั้นๆ ทุกครั้ง

3. เครื่องมือประเภทกึ่งประจำที่ (Semi-stationary fishing gears) หมายถึง เครื่องมือประมงประเภทที่ขณะทำการประมง เครื่องมือนั้นจะถูกยึดถ่วงรั้งให้อยู่กับที่ในระยะเวลาหนึ่ง หรือจนสิ้นสุดการจับสัตว์น้ำแต่ละครั้งเสร็จแล้วเก็บอุปกรณ์ขึ้นเรือ เพื่อนำไปใช้ในบริเวณอื่นๆได้อีก

จำแนกตามขนาดของธุรกิจ คือ

1. เครื่องมือประมงพื้นบ้าน หมายถึง เครื่องมือประมงที่ไม่ใช้เรือหรือใช้ประกอบกับเรือขนาดไม่เกิน 5 ตันกรอส

2. เครื่องมือประมงพาณิชย์ หมายถึง เครื่องมือประมงที่ใช้ประกอบกับเรือที่มีขยาดเกินกว่า 5 ตันกรอส การจำแนกตามกรรมวิธีในการจับสัตว์น้ำ